Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEYN: | (Heyyin) Kolay. Rahat. Vakar. Sükunet. |
| HEYNE: | Tıb: Kolera hastalığı. |
| HEYNEME: | (C.: Heynem) Gizli ses. |
| İçerisinde 'HEYN' geçenler | |
| CENAHEYN: | (Cenah. dan) İki kanat, iki yan, iki cenah. * İki hususiyetli. |
| HADÎS-İ ŞEYHEYN: | En muteber ve büyük hadis âlimlerinden İmam-ı Buharî ve İmam-ı Müslim'den rivayet edilen hadis-i şerif. |
| HEYNE: | Tıb: Kolera hastalığı. |
| HEYNEME: | (C.: Heynem) Gizli ses. |
| ŞEYHEYN: | (Bak: şeyhan) |
| ŞEYHEYN: | (Bak: Şeyhan) |
| VECHEYN: | İki taraf, iki yan, iki yüz. |
| ZEBİHEYN: | İki kurban. |
| ZÜ-L CENAHEYN: | İki taraflı. Çitf kanatlı. * Hem dünya hem âhirete âit. Zâhiri ve bâtıni bilgisi geniş olan kimse. İki mânevi yol takib eden. İki ayrı meharet sahibi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEYNE : | Tıb: Kolera hastalığı. |
| HEY' : | Gönül dönmek. * Yaramaz gönüllü olmak. * Korkak olmak. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |