Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEYZALE: | İnsan sesleri. Cemaat, topluluk. Çok asker. Büyük deve. Belinden aşağısı şişman olan kadın. |
| İçerisinde 'HEYZALE' geçenler | |
| İçerisinde 'HEYZALE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEYZA : | Fazlaca kusma, istifra etme. * Tıb: Kolera hastalığı. |
| HEYZ : | Kırık kemik sarılıp ovulduktan sonra tekrar kırmak. |
| HEY' : | Gönül dönmek. * Yaramaz gönüllü olmak. * Korkak olmak. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |