Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEZL: | Ciddi olmayan söz. Saçma, uydurma, yalan konuşmak. Edb: Meşhur bir manzumeye lâtife tarzından nazım yapmak. Bu tarzda yapılan nazım. |
| HEZLÂMİZ: | Şaka ile karışık söz. Mizahlı kelâm. |
| HEZL-GÛ: | Şakacı. Lâtifeci, mizahlı söz söyleyen. |
| HEZLİYÂT: | (Hezl. C.) Mizah ve şakayla ilgili söz veya şiirler. |
| İçerisinde 'HEZL' geçenler | |
| HEZLÂMİZ: | Şaka ile karışık söz. Mizahlı kelâm. |
| HEZL-GÛ: | Şakacı. Lâtifeci, mizahlı söz söyleyen. |
| HEZLİYÂT: | (Hezl. C.) Mizah ve şakayla ilgili söz veya şiirler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEZLÂMİZ : | Şaka ile karışık söz. Mizahlı kelâm. |
| HEZ : | Eğlence. Ciddi olmayan söz. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |