Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEZL-GÛ: | Şakacı. Lâtifeci, mizahlı söz söyleyen. |
| İçerisinde 'HEZL-GÛ' geçenler | |
| İçerisinde 'HEZL-GÛ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEZL : | Ciddi olmayan söz. Saçma, uydurma, yalan konuşmak. * Edb: Meşhur bir manzumeye lâtife tarzından nazım yapmak. Bu tarzda yapılan nazım. |
| HEZ : | Eğlence. Ciddi olmayan söz. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |