Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HIŞAŞ: | Başı küçük adam. Küçük başlı yılan. Devenin burnuna geçirdikleri burunduruk. Kuşlardan, dimağı olmayan. Çuval. Cânip, taraf. Sinir. |
| HİŞAŞ: | İçinde ot olan çuval. |
| İçerisinde 'HIŞAŞ' geçenler | |
| İNHİŞAŞ: | (C.: İnhişâşât) Birbirine dokunup hışırdama, hışırtı. Şakırtı, şakırdama. |
| İNHİŞAŞ-I ESLİHA: | Silâhların şakırtısı. |
| İNHİŞAŞ-I EVRAK: | Yaprakların hışırtısı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİŞAM : | Kırmak. * Kesmek. |
| HÎŞ : | (C.: Hişân) f. Akraba. Aynı soydan olan. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |