Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HIŞM: | f. Öfke, hiddet, gazap, kızgınlık. |
| HIŞM-ÂLUD: | (Hışm-gîn, Hışmîn, Hışm-nâk) Kızgın, öfkeli. |
| HIŞM-GÎN: | f. Dargın, öfkeli, kızgın, darılmış, gücenmiş. |
| HIŞM-NÂK: | f. Kızgın, öfkeli, hiddetli, hışımlı. |
| HİŞMET: | Hürmet. Heybet ve utanmak, istihyâ. Bozulup kalmak. Gadap ve şiddet. Hiddet. |
| İçerisinde 'HIŞM' geçenler | |
| HİŞMET: | Hürmet. Heybet ve utanmak, istihyâ. Bozulup kalmak. * Gadap ve şiddet. Hiddet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİŞMET : | Hürmet. Heybet ve utanmak, istihyâ. Bozulup kalmak. * Gadap ve şiddet. Hiddet. |
| HÎŞ : | (C.: Hişân) f. Akraba. Aynı soydan olan. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |