Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HILM: | Dost. |
| HİLM: | Doğuştan olan huy yumuşaklığı. Şiddete tahammül. Nefsini heyecandan korumak. Vakar. Sükûn. |
| HİLM-İ HİMARÎ: | İfrat derecede yavaşlık, yumuşak huyluluk. |
| HİLMAN: | Çok, kesir. |
| HİLMÎ: | Hilm'e ait ve hilm'e bağlı. |
| HİLMİYYET: | Yumuşaklık, yavaşlık, yumuşak huyluluk. |
| İçerisinde 'HILM' geçenler | |
| HİLM-İ HİMARÎ: | İfrat derecede yavaşlık, yumuşak huyluluk. |
| HİLMAN: | Çok, kesir. |
| HİLMÎ: | Hilm'e ait ve hilm'e bağlı. |
| HİLMİYYET: | Yumuşaklık, yavaşlık, yumuşak huyluluk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİLM-İ HİMARÎ : | İfrat derecede yavaşlık, yumuşak huyluluk. |
| HİLA' : | (Hil'at. C.) Hükümdar veya vezirler tarafından bir kimseye mükâfat olarak giydirilen kaftanlar, hil'atlar. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |