Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HINDİS: | (C.: Hanâdis) Katı karanlık. |
| İçerisinde 'HINDİS' geçenler | |
| İçerisinde 'HINDİS' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİNDÎ : | Hind'e ait. * Hind ahalisinden olan, Hindli. * Bugün konuşulan Hind dillerinin en yaygın ve tanınmış olanı. * Güzel sanatlarda kullanılan ve Hind'de yapıldığı için de bu ismi alan bir kağıt cinsi. |
| HİND : | Hindistan'ın kısa adı. * Bir kadın adı. (Asr-ı saadette Hazret-i Hamza'nın ciğerlerini yiyen kadın, Ebu Süfyan'ın karısı.) * Fetva metinlerinde kadını temsil etmek üzere kullanılan umumi isimlerden birisi. Diğerleri: Fatıma, Hatice, Zeyneb. |
| HÎN : | An, zaman, vakit. Sıra. Çağ. * Kıyamet. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |