Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HITABİYYE: | Rafizî taifesinden bir bölük cemaat. |
| İçerisinde 'HITABİYYE' geçenler | |
| İKNAİYYAT-I HİTABİYYE: | Kelâm ilmine ait bir ıstılahtır. Zannî olan aklî delil demektir. Bürhanın aşağı mertebesidir. Aklı, muhalif fikirlerle karışmamış ve bürhanı anlayamayacak kimseler için kullanılır. İsbattan çok ikna vasfı taşır. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİTABİYYAT : | Hitabolunarak söylenen sözler. |
| HİTAB : | Söz söyleme. Topluluğa veya birisine karşı konuşma. (Bak: Fasl-ı hitab) |
| HÎT : | Devekuşu sürüsü. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |