| Kelime | Anlam |
|---|
| HITAM: | (C.: Hutum) Dizgin, yular. |
| HİTAM: | Son, nihayet.
Bir şeye mühür basmak. Yazının veya istidanın sonunu mühürlemek. |
| HİTAMPEZİR: | f. Biten, hitâm bulun, sona eren, nihayet eren. |
| HİTAMUHU MİSKÜN: | Onun mühürü (sonu) misktir, meâlinde Mutaffifîn Suresi'nin 26. âyetinden bir kısımdır. Onda Cennet nimetlerinden bahsedildiği gibi, bu kelâm tatbikatta sözün, sohbetin sonunu hoş ve güzel sözle bitirmeğe denilir. $ dersin veya sohbetin sonunda okunması ile söze nihayet verilmesi gibi. |
| İçerisinde 'HITAM' geçenler |
|---|
| HİTAMPEZİR: | f. Biten, hitâm bulun, sona eren, nihayet eren. |
| HİTAMUHU MİSKÜN: | Onun mühürü (sonu) misktir, meâlinde Mutaffifîn Suresi'nin 26. âyetinden bir kısımdır. Onda Cennet nimetlerinden bahsedildiği gibi, bu kelâm tatbikatta sözün, sohbetin sonunu hoş ve güzel sözle bitirmeğe denilir. $ dersin veya sohbetin sonunda okunması ile söze nihayet verilmesi gibi. |
| İNHİTAM: | Kırılma, ezilme, ufalanma. |
| PEZİRAY-HİTAM: | Sona eren, biten, hitam bulan. |
| RESİDE-İ HİTÂM: | Sona ermiş, hitâm bulmuş, bitmiş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| HİTAMPEZİR : | f. Biten, hitâm bulun, sona eren, nihayet eren. |
| HİTAB : | Söz söyleme. Topluluğa veya birisine karşı konuşma. (Bak: Fasl-ı hitab) |
| HÎT : | Devekuşu sürüsü. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |