Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HIYABAN: | f. Cadde. İki tarafı ağaç dikili yol. Bahçe yolu. İki tarafı ağaçlı muntazam yol. Ortasından su akan ağaçlık yer. Tahrân'da büyük bir caddenin adı. |
| İçerisinde 'HIYABAN' geçenler | |
| İçerisinde 'HIYABAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİYAB : | (Hiyâbet) Kabahat, suç, günah. * Kötü bir durumun başlangıcı. * Yokluk. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |