Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HIYAT: | (Hâit. C.) Perdeler. Mânialar. |
| HIYAT: | İplik. İbrişim. İğne. |
| HIYATA: | Hıfzetmek, korumak, muhafaza etmek. |
| HIYATA (HIYATET): | Terzilik, dikiş dikme işi. Tıb: Ameliyat esnasında kesilip yarılan yerin tekrar kaynaması için dikilmesi. Ameliyatta dikiş için kullanılan bağırsak ve benzeri şeylerden yapılan iplik. |
| HIYATET-HANE: | f. Dikimevi, dikişevi, terzihane. |
| HİYAT: | (Hiyâtet) Bir şeyin etrafını çevirme. |
| HİYAT: | Çağırmak. |
| HİYATA: | (Hiyatet) Terzilik. Dikiş yapmak. |
| İçerisinde 'HIYAT' geçenler | |
| HİYATA: | (Hiyatet) Terzilik. Dikiş yapmak. |
| İLAHİYAT: | Hikmet ilminin dinden ve sadece Cenab-ı Hak'tan bahseden kısmı. Filozoflarca fikir olarak ileri sürülen dine dâir nazariyeler, düşünceler. |
| MAHİYAT: | Mahiyetler. Esaslar. Hakikatlar. İç yüzleri. |
| MEDHİYAT: | (Medhiye. C.) Medh etmeler, övmeler. |
| MÜŞTEHİYAT: | (Bak: Müşteheyat) |
| RUHİYAT: | Ruh ilmi, psikoloji. |
| SATHİYÂT: | Sathi ve âdi şeyler. |
| ŞİFAHİYÂT: | Ağızdan söylenilen, şifahî olan, sözlü ifadeler. |
| VAHİYÂT: | (Vâhiye. C.) Mânasız, faydasız ve ehemmiyetsiz şeyler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİYATA : | (Hiyatet) Terzilik. Dikiş yapmak. |
| HİYAB : | (Hiyâbet) Kabahat, suç, günah. * Kötü bir durumun başlangıcı. * Yokluk. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |