Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HIYRE: | f. Fersiz ve donuk göz. |
| HIYRE-BAHŞ: | f. Göz kamaştıran, aklı durduran. |
| HIYRE-ÇEŞM: | f. Kamaşık ve donuk gözlü. Cesur, atılgan. İnatçı, muannid. Utanmaz, hayâsız, arsız. |
| HIYRE-DEST: | f. Aldığı işi bozar olan (kimse.). Eli sakar kişi. |
| HIYRE-GÎ: | f. Kamaşıklık, donukluk (göz hakkında). Şaşkınlık. |
| HIYRE-KÜŞ: | f. Sevilen, mahbub, sevgili. Haksız yere adam öldüren. |
| HIYRE-RE'Y: | f. Reyi zararlı olan, kötü reyli. |
| HIYRE-SER: | f. Sersem, alık. |
| HIYRE-SERANE: | f. Alıkçasına, sersemcesine. |
| HIYRE-SERÎ: | f. Alıklık, sersemlik. |
| İçerisinde 'HIYRE' geçenler | |
| İçerisinde 'HIYRE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİYAB : | (Hiyâbet) Kabahat, suç, günah. * Kötü bir durumun başlangıcı. * Yokluk. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |