Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HIYRE-DEST: | f. Aldığı işi bozar olan (kimse.). Eli sakar kişi. |
| İçerisinde 'HIYRE-DEST' geçenler | |
| İçerisinde 'HIYRE-DEST' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİYAB : | (Hiyâbet) Kabahat, suç, günah. * Kötü bir durumun başlangıcı. * Yokluk. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |