Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HIZANE: | Bir şeyi bir şeye ilâve etmek. Fık: Hak ve salâhiyeti haiz olan kimsenin belirli müddet zarfında çocuğunu besleyip büyütmek ve terbiye etmek üzere yanında bulundurması. Bir şeyi kucağına almak. |
| HİZANE: | (Hizânet) Hazine, kıymetli mücevheratın saklandığı yer. Hazinedarlık. Mc: Kalb, gönül, hatır. |
| İçerisinde 'HIZANE' geçenler | |
| İçerisinde 'HIZANE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÎZAN : | f. Kalkan, sıçrayan. * Bitlis vilâyetine bağlı bir kaza ismi. |
| HİZA : | Bir şeyin karşısı, mukabili. Bir doğru çizginin devamı ile hâsıl olan cihet, düzlük, sıra. * Devenin ve atın ayakları altında yere bastığı yerler. * Nalin. * Taraf. |
| HÎZ : | f. Atılan, kalkan, sıçrayan. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |