Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HOKKA: | Cam, seramik veya metalden yapılmış küçük kutu biçimindeki kap. (Bilhassa içine mürekkep konulur.) |
| HOKKA-İ BÎMAĞZ: | Akılsız ahmak kimse. |
| HOKKA-İ MİNA: | Sema, gök yüzü. |
| HOKKABAZ: | Elçabukluğu ile birtakım şaşırtıcı oyunlar göstermeyi kendine meslek edinmiş kişi. Mc: Başkalarını aldatarak yalan ve hile ile iş çeviren kimse. |
| İçerisinde 'HOKKA' geçenler | |
| HOKKA-İ BÎMAĞZ: | Akılsız ahmak kimse. |
| HOKKA-İ MİNA: | Sema, gök yüzü. |
| HOKKABAZ: | Elçabukluğu ile birtakım şaşırtıcı oyunlar göstermeyi kendine meslek edinmiş kişi. * Mc: Başkalarını aldatarak yalan ve hile ile iş çeviren kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HOKKA-İ BÎMAĞZ : | Akılsız ahmak kimse. |
| HOKEÇ : | Burulmuş erkek kuzu. |
| HOBİ : | ing. Her zamanki çalışmaların haricinde yer alan dinlendirici bir merak veya işlem. Severek yapılan iş, vakit geçirme yolu. |