Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUŞK: | f. Kuru, yâbis. Kaba, soğuk. |
| HUŞK U TER: | Kuru ve yaş. |
| HUŞKAR: | İri öğütülmüş un. O undan olan ekmek. |
| HUŞKCAN: | f. Kalın kafalı, câhil kimse. |
| HUŞKÎ: | f. Kuruluk, yubuset. |
| HUŞKLEB: | f. Dudağı kurumuş, susamış. |
| HUŞKMAĞZ: | f. Boşkafalı, câhil. |
| HUŞKSAL: | f. Kuraklık ve kıtlık yılı. |
| HUŞKSER: | f. Ahmak, salak. |
| HUŞK U TER: | Kuru ve yaş. |
| HUŞKÎ: | f. Kuruluk, yubuset. |
| HUŞKSER: | f. Ahmak, salak. |
| İçerisinde 'HUŞK' geçenler | |
| HUŞK U TER: | Kuru ve yaş. |
| HUŞKAR: | İri öğütülmüş un. O undan olan ekmek. |
| HUŞKCAN: | f. Kalın kafalı, câhil kimse. |
| HUŞKÎ: | f. Kuruluk, yubuset. |
| HUŞKLEB: | f. Dudağı kurumuş, susamış. |
| HUŞKMAĞZ: | f. Boşkafalı, câhil. |
| HUŞKSAL: | f. Kuraklık ve kıtlık yılı. |
| HUŞKSER: | f. Ahmak, salak. |
| HUŞK U TER: | Kuru ve yaş. |
| HUŞKÎ: | f. Kuruluk, yubuset. |
| HUŞKSER: | f. Ahmak, salak. |
| MEYVE-İ HUŞK: | Kuru yemiş. |
| MEYVE-İ HUŞK: | Kuru yemiş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUŞK U TER : | Kuru ve yaş. |
| HUŞEÇİN : | Başak toplayan. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |