Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUŞUF: | (C.: Huşef) Seri, eli çabuk, hızlı. Geceleyin yola giden deve. |
| İçerisinde 'HUŞUF' geçenler | |
| İçerisinde 'HUŞUF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUŞU' : | Alçak gönüllülük. Hayâ etmek ve mütevazi olmak. Korku ile karışık sevgiden gelen edebli bir hâl. Yüksek ve heybetli bir huzurda duyulan alçak gönüllülük. Sükun ve tezellül. |
| HUŞEÇİN : | Başak toplayan. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |