Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUBRU(Y): | (C.: Hubruyân) Yüzü güzel olan. Güzel yüz. |
| İçerisinde 'HUBRU(Y)' geçenler | |
| İçerisinde 'HUBRU(Y)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUBR : | Bilme, ilim. * Sınamak, tecrübe. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |