Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUDAY: | f. Allah, Rabb. |
| HUDAYGÂN: | f. Büyük hükümdar, yüce sultan, ulu pâdişah. |
| HUDAYÎ: | f. Hudâlık, uluhiyyet. Allah'lık. Allah'a mensub. |
| HUDAYİNABİT: | Ekilmeden biten ot veya ağaç. Hiç bir talim ve terbiye görmemiş adam. |
| İçerisinde 'HUDAY' geçenler | |
| HUDAYGÂN: | f. Büyük hükümdar, yüce sultan, ulu pâdişah. |
| HUDAYÎ: | f. Hudâlık, uluhiyyet. Allah'lık. * Allah'a mensub. |
| HUDAYİNABİT: | Ekilmeden biten ot veya ağaç. * Hiç bir talim ve terbiye görmemiş adam. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUDAYGÂN : | f. Büyük hükümdar, yüce sultan, ulu pâdişah. |
| HUDA : | f. Rabb. Sâhib. Cenab-ı Hak. Hâlık. |
| HUD : | (Hâid. C.) Büyüklük. * Çok hürmet. * Bir Peygamber ismi. Rıfk, sükun ve vakar ile muttasıf olduğu için bu Peygambere Hud ismi verilmiştir. (A.S.) Yahudilere de bu isim söylenilmiştir. Nuh tufanından sonra Yemen diyarında Hadremud civarında Ahkaf denilen yerde Ad Kavmine gönderilen Peygamber Hud (A.S.) idi. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |