Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUDAYÎ: | f. Hudâlık, uluhiyyet. Allah'lık. Allah'a mensub. |
| HUDAYİNABİT: | Ekilmeden biten ot veya ağaç. Hiç bir talim ve terbiye görmemiş adam. |
| İçerisinde 'HUDAYÎ' geçenler | |
| HUDAYİNABİT: | Ekilmeden biten ot veya ağaç. * Hiç bir talim ve terbiye görmemiş adam. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUDAYİNABİT : | Ekilmeden biten ot veya ağaç. * Hiç bir talim ve terbiye görmemiş adam. |
| HUDAY : | f. Allah, Rabb. |
| HUDA : | f. Rabb. Sâhib. Cenab-ı Hak. Hâlık. |
| HUD : | (Hâid. C.) Büyüklük. * Çok hürmet. * Bir Peygamber ismi. Rıfk, sükun ve vakar ile muttasıf olduğu için bu Peygambere Hud ismi verilmiştir. (A.S.) Yahudilere de bu isim söylenilmiştir. Nuh tufanından sonra Yemen diyarında Hadremud civarında Ahkaf denilen yerde Ad Kavmine gönderilen Peygamber Hud (A.S.) idi. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |