Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUFTE: | (C.: Huftegân) Yatmış, uyumuş. |
| HUFTE-GÂN: | (Hufte. C.) f. Yatmış olanlar, yatıp uyumuş olan kişiler. |
| HUFTE-GÎ: | f. Yatıp uyuma. |
| İçerisinde 'HUFTE' geçenler | |
| AB-I HUFTE: | Durgun su. * Buz. * Billur. * Kınında bulunan kılınç. |
| HUFTE-GÂN: | (Hufte. C.) f. Yatmış olanlar, yatıp uyumuş olan kişiler. |
| HUFTE-GÎ: | f. Yatıp uyuma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUFTE-GÂN : | (Hufte. C.) f. Yatmış olanlar, yatıp uyumuş olan kişiler. |
| HUFAL : | Çok. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |