Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HULEFÂ-İ ERBAA: | (Hulefa-i Râşidîn) (Bak: Çâr-yâr) |
| İçerisinde 'HULEFÂ-İ ERBAA' geçenler | |
| İçerisinde 'HULEFÂ-İ ERBAA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HULEFÂ-İ AKLÂM : | Kalem memurları. |
| HULEFÂ : | (Halife. C.) Halifeler. (Bak: Halife) |
| HULEB : | Bozrak bir ot ki, yer üzerine yayılır, sapı olmaz; yaprağını koparsalar sütü akar ve ekseriyâ geyik yer. |
| HUL : | (Hâyil. C.) Bela. Zahmet. * Mukabele etmek, karşılık vermek. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |