Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HULKUM: | İnsan veya hayvan boğazı. Ağızdan mideye giden yol. |
| İçerisinde 'HULKUM' geçenler | |
| İçerisinde 'HULKUM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HULK : | Huy. Ahlâk. Tabiat. Yaratılıştan olan haslet. Seciyye. Cibilliyet. * İnsanın doğuştan veya sonradan kazandığı ruhî ve zihnî hâller. |
| HUL : | (Hâyil. C.) Bela. Zahmet. * Mukabele etmek, karşılık vermek. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |