Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HULUSİ: | Samimi, candan. Hâlis ve içi temiz olan. |
| HULUSİYYET: | Hâlislik. Samimi dostluk. |
| İçerisinde 'HULUSİ' geçenler | |
| HULUSİYYET: | Hâlislik. Samimi dostluk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HULUSİYYET : | Hâlislik. Samimi dostluk. |
| HULUS : | Hâlislik. Saflık. * Samimiyet. Hâlis dostluk. İçden davranmak. Her hayırlı işi ve ameli Allah rızâsını niyet ederek yapmak. |
| HULU : | Hali olmak. |
| HUL : | (Hâyil. C.) Bela. Zahmet. * Mukabele etmek, karşılık vermek. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |