Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUNNES-KÜNNES: | Hunnes, Hânis'in; Künnes de Kânis'in çoğuludur. Kânis, süpüren mânasınadır. Umumiyetle, akıp akıp yuvalarına giden veya aynı yollarında gidip gelen yıldızlar demektir. Bazılarınca gündüz gaib, gece zâhir olan yıldızlara denir. Ekseriyetle yedi seyyar yıldızlara denmiştir. (Zuhal, Müşteri, Merih, Zühre, Utarid, Uranüs, Neptün) |
| İçerisinde 'HUNNES-KÜNNES' geçenler | |
| İçerisinde 'HUNNES-KÜNNES' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUNNE : | Sözü burun içinden söylemek. |
| HUNNAK : | Tıb: Boğaz hastalıkları. |
| HUN : | Hor ve zelil olmak. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |