Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HURREM: | f. Sevinçli. Mesrur. Şen. Ferahlık veren. Taze ve hoş. Güler yüzlü. |
| HURREMGÂH: | f. Kalbi ferahlandıran yer. |
| HURREMÎ: | f. Mesruriyet, sevinç, sürurlu ve sevinçli olma. |
| İçerisinde 'HURREM' geçenler | |
| DİL-HURREM: | f. Neş'eli, gönlü sevinçli. |
| HURREMGÂH: | f. Kalbi ferahlandıran yer. |
| HURREMÎ: | f. Mesruriyet, sevinç, sürurlu ve sevinçli olma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HURREMGÂH : | f. Kalbi ferahlandıran yer. |
| HURRE : | (C.: Harâyir) İyi. * Câriye olmayan kadın. |
| HURRAS : | (Hâris. C.) Muhafızlar, bekçiler, nöbetçiler. |
| HUR : | Noksan, eksik. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |