Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HURUŞ: | f. Coşma. Gürültü. şamata. Telâş. |
| HURUŞAN: | f. Çağlıyarak, coşarak, Coşan, çağlayan. |
| HURUŞ: | f. Coşma. Gürültü. Şamata. Telâş. |
| HURUŞAN: | f. Çağlıyarak, coşarak, Coşan, çağlayan. |
| İçerisinde 'HURUŞ' geçenler | |
| CUŞ U HURUŞ: | f. Kaynayıp taşma. Neş'e ve âhenk. Coşup taşma. |
| HURUŞAN: | f. Çağlıyarak, coşarak, * Coşan, çağlayan. |
| HURUŞAN: | f. Çağlıyarak, coşarak, * Coşan, çağlayan. |
| SEYL-İ HURUŞÂN-I ZAMAN: | Zamanın gürültü ve coşkunluklarının seli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HURUŞAN : | f. Çağlıyarak, coşarak, * Coşan, çağlayan. |
| HURU' : | Tanelerinden hintyağı çıkartılan ağaç. * Sütleğen otu. * Yumuşak ot. |
| HUR : | Noksan, eksik. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |