Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HURUF-U HECÂ: | Alfabe sırasına göre dizili harfler. Kelimelerdeki harflere ayrıca ses katan elif, vav, he, yâ harfleri. |
| İçerisinde 'HURUF-U HECÂ' geçenler | |
| İçerisinde 'HURUF-U HECÂ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HURUF-U HALK : | Sesi boğazdan çıkan harfler. (Hâ, hı, ayn, gayn, he, hemze gibi) |
| HURUF-U ÂLİYAT : | Tas: Gayb ve gaybîlikte olan Cenab-ı Hakka mahsus şuunat. |
| HURUF : | (Harf. C.) Harfler. İsim ve fiil olmayan kelimeler. (Bak: Harf) |
| HURU' : | Tanelerinden hintyağı çıkartılan ağaç. * Sütleğen otu. * Yumuşak ot. |
| HUR : | Noksan, eksik. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |