Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HURUF-UL MUKATTAA: | Gr: Kur'an-ı Kerim'de sure başlarında bulunan, kesik kesik, ikisi üçü birleşik veya tek başına yazılı hafler. Elif Lâm Mim, Yâ Sin, Elif Lâm Râ... gibi. Bunlar İlahî birer şifre olup, mânalarını anlayanlar Resul-ü Ekrem (A.S.M.) ve O'nun vârisleridir. |
| İçerisinde 'HURUF-UL MUKATTAA' geçenler | |
| İçerisinde 'HURUF-UL MUKATTAA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HURUF-U ÂLİYAT : | Tas: Gayb ve gaybîlikte olan Cenab-ı Hakka mahsus şuunat. |
| HURUF : | (Harf. C.) Harfler. İsim ve fiil olmayan kelimeler. (Bak: Harf) |
| HURU' : | Tanelerinden hintyağı çıkartılan ağaç. * Sütleğen otu. * Yumuşak ot. |
| HUR : | Noksan, eksik. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |