Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUSUSÎ: | Bir şeye aid olan. Herkese âid olmayan. |
| HUSUSİYAT: | Hususi olan şeyler. Hususiyyetler. |
| HUSUSİYET: | Ahbaplık, tanışıklık, yakınlık. Hususilik. |
| İçerisinde 'HUSUSÎ' geçenler | |
| HAYAT-I HUSUSİYYE: | Hususi hayat, özel hayat. Şahsa ait hayat. |
| HUSUSİYAT: | Hususi olan şeyler. Hususiyyetler. |
| HUSUSİYET: | Ahbaplık, tanışıklık, yakınlık. * Hususilik. |
| KÂTİB-İ HUSUSÎ: | Büyük bir kimsenin kullandığı özel kâtip, hususi kâtib. |
| MEKÂTİB-İ HUSUSİYE: | Hususi mektebler. Özel okullar. |
| MEKTEB-İ HUSUSÎ: | Özel okul, hususi mekteb. |
| MÜESSESÂT-I HUSUSİYE: | Hususi daireler ve müesseseler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUSUSİYAT : | Hususi olan şeyler. Hususiyyetler. |
| HUSUS : | İş. Mevzu. Yol. Usul. Keyfiyet. Madde. Şey. Bir şeyin sairlerinden ayrıldığını ve temyizini bildiren cihet ve keyfiyet. |
| HUSUF : | Ay tutulması. Perdelenmek. Dünya gölgesinin ay üzerine gelmesi. * Bir şeyin nuru ve ışığı gitmesi. |
| HUS : | Bir kavim üzerine nâzil olan umur. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |