Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUTBE: | İlâhi emir ve nehiyleri cemaate beyan ve ihtar etmek. Cuma veya bayram namazlarında müslümanlara hatibin İlâhi ve şer'i emirleri hatırlatan sözleri. (Hatib, bu hutbeyi söylemeye Halife veya İslâm Devlet Reisinden vazife ve salâhiyet almıştır.) |
| HUTBEHAN: | f. Hutbe okuyan, hatib. |
| İçerisinde 'HUTBE' geçenler | |
| HUTBEHAN: | f. Hutbe okuyan, hatib. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUTBEHAN : | f. Hutbe okuyan, hatib. |
| HUT : | Balık. Büyük balık. * Şubat ayı içinde güneşin girdiği ve semanın cenub yarısındaki burcun ismi. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |