Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUY: | Boş ve hâli olmak. |
| HUY: | f. Mizac, tabiat, ahlâk, âdet. Ter. |
| HUY-İ BED: | Fenâ huy. |
| HUYELA': | Kibir, ucub. |
| HUYGERDE: | f. Terlemiş. Adet edinmiş, huy hâline getirmiş, alışmış. |
| HUYUL: | (Hayl. C.) Atlı alaylar. Atlar. Kötülerin meydana getirdiği kalabalık. |
| HUYUT: | (Hayt. C.) İpler. İplikler. Lifler. Teller. |
| HUYUT-İ RAKÎKA: | İnce iplikler. |
| İçerisinde 'HUY' geçenler | |
| GİRAN-HUY: | f. Fena mizaçlı. Kötü huylu. |
| HAYA-HUY: | f. Çığlık, vâveyla. * Çalıp eğlenmeden çıkan gürültü, ses. |
| HEM-HUY: | f. Bir ahlâk ve tabiatda bulunan. Huyları bir olan. |
| HUY-İ BED: | Fenâ huy. |
| HUYELA': | Kibir, ucub. |
| HUYGERDE: | f. Terlemiş. * Adet edinmiş, huy hâline getirmiş, alışmış. |
| HUYUL: | (Hayl. C.) Atlı alaylar. * Atlar. * Kötülerin meydana getirdiği kalabalık. |
| HUYUT: | (Hayt. C.) İpler. İplikler. Lifler. Teller. |
| HUYUT-İ RAKÎKA: | İnce iplikler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUY-İ BED : | Fenâ huy. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |