Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUZUR: | Hazır olmak. Mevcud bulunmak. Hürmet edilmesi lâzım gelen kimsenin yanında olmak. İbadet neticesi hâsıl olan rahatlık, gönül ferahlığı. |
| HUZUR-U KALB: | Kalb huzuru, gönül rahatlığı. |
| HUZUR-AVER: | f. Huzur ve rahatlık verici, sükunet veren. |
| HUZUR Ü HAB: | Rahat ve uyku. |
| HUZUR Ü SÜKUN: | Rahatlık ve eminlik. |
| İçerisinde 'HUZUR' geçenler | |
| BAHUZÛR: | Huzur ile. Huzuru ile. |
| BÎ-HUZUR: | f. Rahatsız, huzursuz, tedirgin. |
| HUZUR-U KALB: | Kalb huzuru, gönül rahatlığı. |
| HUZUR-AVER: | f. Huzur ve rahatlık verici, sükunet veren. |
| HUZUR Ü HAB: | Rahat ve uyku. |
| HUZUR Ü SÜKUN: | Rahatlık ve eminlik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUZUR-U KALB : | Kalb huzuru, gönül rahatlığı. |
| HUZU' : | Mahviyet ve tevazu hali, alçak gönüllü olmak. Allah'ın azametini, celal ve cemalini, büyüklüğünü tahattur ve tefekkürden hâsıl olan, insandaki huzur ve huşu' hâli. |
| HUZ : | Al. (Ahz: Almak mastarından) Al emri. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |