Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HUZZÂK-I ETİBBÂ: | Doktorlar içinde en ehil olanları. |
| İçerisinde 'HUZZÂK-I ETİBBÂ' geçenler | |
| İçerisinde 'HUZZÂK-I ETİBBÂ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HUZZÂK-I ETİBBÂ : | Doktorlar içinde en ehil olanları. |
| HUZZÂK : | (Hâzık. C.) İşinin ehli olanlar, ustalar, mütehassıslar. Hazâkatli kimseler. |
| HUZ : | Al. (Ahz: Almak mastarından) Al emri. |
| HUBB-U CAH : | Makam ve mansıb sevgisi. |