Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İHLAL: | (Mahal. den) Yer değiştirmek. Vermek. Yerleştirmek. Helâl kılmak. |
| İHLAL: | (Halel. den) Sakatlamak. Bozmak. Halel vermek. Birini ihtiyaç içinde bırakmak. Düşmanın haklarına vefa etmeyip gadretmek. |
| IHLAL: | Terketmek. |
| İçerisinde 'IHLAL' geçenler | |
| BERÂAT-ÜL İSTİHLÂL: | Bir eserin içindekilerini güzel bir başlangıçla baş tarafında anlatmak. İyi bir alâmet. Güzel bir başlangıç. * Bir ibarede müradif ve mukni birkaç kelime bulunması, hüsn ve insicamdaki ibarenin vech-i mergub üzere te'lif ve terkibi. * Maaş, rütbe, nişan için hükümetçe bildirilen yazı gibi vesika. |
| İSTİHLAL: | Helâl saymak. Helâllaşmayı istemek. |
| İSTİHLAL: | Yeni ay'ı gözleyip görmek. Hilâlin görünmesi. * Kılıcın kınından sıyrılıp görünmesi. * Edb: Bir ifadede birbirine benzer, seci'li ve kâfiyeli sözlerin söylenmesi. * Çocuğun doğar doğmaz hemen ağlamağa başlaması. * İyi ve hayırlı bir başlangıca delâlet etmek. |
| İZMİHLAL: | Bozulup gitmek. Perişan olmak. Yok olmak. Görünmez hale gelmek. |
| MUHATARA-İ İZMİHLÂL: | Dağılma tehlikesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İHLA : | Boş bırakma. Boşaltmak, hâli kılmak. |
| İHA : | Sevketme, gönderme. |