| Kelime | Anlam |
|---|
| IKKA: | Çocukların doğduklarında mevcut olan saçı. |
| İçerisinde 'IKKA' geçenler |
|---|
| ADEM-İ DİKKAT: | Dikkatsizlik. |
| CÂLİB-İ DİKKAT: | Dikkat çeken. |
| CÂY-I DİKKAT: | Dikkat edilecek nokta. Dikkat edilecek yer veya şey. |
| DİKKAT: | İncelik, dakik oluş. Ehemmiyet ve kıymet verme. |
| DİKKAT-İ NAZAR: | İnceden inceye düşünme ve bakma. Bakış inceliği. |
| EHL-İ DİKKAT: | Dikkatliler, dikkat sahipleri. |
| ENZAR-I DİKKAT: | Dikkatli bakışlar, dikkatli görüşler. |
| EZİKKA: | (Zukak. C.) Yollar, sokaklar. |
| HİKKA: | Dört yaşına basan dişi deve. |
| HİKKAB: | Uzun boylu, büyük karınlı kişi. |
| RİKKAT: | Acıma, incelik, yufka yüreklilik. Yumuşaklık. |
| RİKKAT-İ CİNSİYE: | Cinsi şefkat. İnsanın kendi cinsinden olana acıması. |
| RİKKAT-İ KALB: | Kalb rikkati, kalb yufkalığı. |
| RİKKAT-ÂMİZ: | Acıma veren, kalbe hüzün verecek olan, acındıran. |
| RİKKAT-ÂVER: | f. Acıma ve merhamet uyandıran. |
| RİKKAT-ENGİZ: | f. Acıklı. |
| RİKKAT-YÂB: | f. Acıyan, merhamet eden. |
| VECH-İ DİKKAT: | Dikkat ve ferasetle. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| İKA' : | (Vuku'. dan) Vuku buldurmak. Fena bir şey yapmak. Meydana getirmek. Yetiştirmek. Düşürmek. |