Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSHAB: | Çok söylemek. Türlü şeylerden renk değiştirmek. Bir şeye fazla tama' etmek. Kuyu kazıp suyu bulamamak. Zehirlenme veya hastalıktan dolayı renk değişmesi. Kuzu, anasını emmek. Duvarı başı boş salıvermek. |
| ISHAB: | Yoldaşlık yapmak. |
| İçerisinde 'ISHAB' geçenler | |
| İSTİSHAB: | Fık: Mazide sabit olup bilâhare zâil olduğu bilinmeyen bir şeyin hâlâ devam ettiği sayılmasıdır. (Birisinin ölümüne dair kat'i haber olmasa sağ sayılması gibi.) |
| İSTİSHAB: | (Sohbet. den) Yanına alma. Birlikte götürme, beraber götürme. |
| İSTİSHABEN: | Beraber götürerek, yanına alarak. |
| MİSHAB: | Bel âletinin sapı. |
| MİSHAB: | (C: Mesâhib) Sacayak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSHAK (A.S.) : | Kur'ân-ı Kerim'de adı geçen peygamberlerdendir. İbrahim (A.S.)ın oğludur. Yakub (A.S.)ın babasıdır. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |