Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ISTILAH: | Tabir, deyim. Belirli bir topluluğun, bir lafzı lügat mânasından çıkararak başka bir mânada kullanmaları. Bir ilim veya mesleğe âid kelime. Terim. Erbab-ı ilim arasındaki ve herkesin anlamadığı kelime. Muvafakat. Uygunluk. Barışmak. İttifak. |
| ISTILAHAT: | Istılahlar. İlmî tabirler. |
| ISTILAHÎ: | Istılaha dair. Istılaha âid ve müteallik. |
| İçerisinde 'ISTILAH' geçenler | |
| İçerisinde 'ISTILAH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSTİLA : | (Vely. den) Kaplamak, yayılmak. * Ele geçirmek. İşgal etmek. * Meydanın sonuna erişmek. * Basmak. Galebe etmek. |
| İSTİAB : | İçine almak. * Kaplamak. Toplamak. Tamam etmek. * Tutulmak. Zapteylemek. |
| İSTADE : | f. Ayakta durmuş. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |