Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ITABE: | İyi etmek. Hoş kokulu etmek. |
| İçerisinde 'ITABE' geçenler | |
| EDEVAT-I KİTABET: | Yazı vasıtaları. |
| FENN-İ KİTABET: | Çeşitli yazı usûl ve şekillerini öğreten ilim. |
| HİTABEN: | Birinin yüzüne söyleyerek, ona hitab ederek. Tevcih-i kelâm eyleyerek. Birine doğru hitab ederek. |
| HİTABE(T): | Cemaate, topluluğa veya birisine karşı söz söylemek. Güzel ve faideli söz konuşmakla halka dinletmek. Güzel söz söyleme san'atı. Hutbe okuma. Nutuk irâdetmek. * Man: Makbul ve zannî mukaddemelerden terekküb eden kıyas. |
| HİTABET BERATI: | Eskiden vazifeli cami hatiblerine, hatibliğe tayin olduklarına dair verilen vesika. (Osmanlı İmparatorluğu zamanında yan zamanda halife olan padişahı temsil eden, cuma ve bayram hutbelerine çıkan bu hatiblere pek fazla ehemmiyet verilirdi. Hitabet beratı olmayan hatibler, cuma ve bayramlarda hutbe okuyamazlardı.) |
| İKRAR Bİ-L KİTABE: | Bir kimsenin diğer bir kimseye olan borcunu kitabetle yani yazı ile tasdik etmesi. Tabirin mânası yazı ile ikrar'dır. |
| İSTİTABE: | Tövbe ettirme. Tövbe teklif etme. |
| İSTİTABE: | Hoş ve iyi bulma. |
| KİTABE: | Kabartılarak veya oyularak sert levhalar üzerine yazılan yazı. Levha olarak yazılan manzum olmayan nesir halinde levha yazma ilmi. * Mezartaşı yazısı. |
| KİTABE-İ SENG-İ MEZAR: | Mezar taşı yazısı. |
| KİTABET: | Yazmak. Kâtiblik. Usulüne göre bir şeyi yazmak. |
| KİTABET-İ FITRİYE: | Fıtri olan yazılmış şeyler. * Kâinat sahifelerinin kitab gibi oluşu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İTAB : | Kolsuz ve yakasız kadın gömleği. |
| İTA : | Edb: Kafiyenin bir mânada olarak aynen tekrar edilmesi. |