Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ITRÎ: | Itra mensub, ıtır gibi kokan. Müzik ilminde bir üstaddır. Asıl adı Mustafa'dır. Bayramlarda okunan tekbirin ilâhi ve kuvvetli bestesi onundur. Bestelere âid Segâh, Ayin-i Şerif gibi 25 eseri olduğu söylenir. Osmanlı padişahı IV. Mehmed'in nedimlik ve esirler kethüdalığında bulunmuştur. Vefatı Mi: 1711'dir. İstanbul'ludur. Tezhib ıstılahlarındandır. Bir cins yaprak şekli. Bu şekil ıtr yaprağına benzediği için bu ismi almıştır. |
| ITRİF: | Habis, hilekâr, kötü, pis. |
| ITRÎH: | Devenin hörgücü. |
| ITRÎS: | Hiddetli, cebbar kimse. Kuvvetli, dayanıklı deve. |
| ITRİYYAT: | (Itr. C.) Güzel kokulu yağ, esans gibi maddeler. |
| ITRİYYE: | Erişte aşı. |
| İçerisinde 'ITRÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'ITRÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İTRA' : | Doldurma. |
| İTA : | Edb: Kafiyenin bir mânada olarak aynen tekrar edilmesi. |