Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| IYAF: | Gönül dönmek. Mütereddit olmak, kararsızlık, tereddüt etmek. Tiksinmek, iğrenmek. |
| İçerisinde 'IYAF' geçenler | |
| DİYAF: | Bir mevzi. |
| SİYAFET: | Kılıççılık sanatı. |
| ZİYAF: | (Zeyf. C.) Kalp ve silik paralar. Karışık akçeler. |
| ZİYAFE: | Merdut olmak. * Tenbel. * Değişmek. |
| ZİYAFEŞAN: | f. Işık saçan, ziya saçan. |
| ZİYAFET: | Misafire yedirip içirme, ikram etme. Misafir kabul etme.(Görünüyor ki; bu âlemin sâhibi -yaptığı şu kadar fiillerin delâletiyle- hârika bir sahâvete sahib olduğu gibi nur ve ziya ile dolu güneşler ve meyve ve semereler ile hâmile eşcar ve ağaçlar misillü pek çok hazineleri vardır. Binaenaleyh bu ebedî sahâvet, tükenmez servet, ebedî bir ziyafetgâhı ister ve devam ile muhtaçların da devam-ı vücudunu iktiza eder... M.N.) |
| ZİYAFET: | Karışık ve değişik olma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İYAB : | Avdet eylemek, geri dönmek. |