Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
IZAT: Yalan. Sihir. Bühtan.
Dikenli büyük ağaç.
IZAT: (C.: Izât) Nasihat, öğüt.
İçerisinde 'IZAT' geçenler
BİZÂTİHİ: Kendi kendine, aslında, kendiliğinden, esasında, kendisi, yalnızca zâtından, aslından.
MUAVVİZAT: (Bak: Felak)
MU'CİZAT: Mu'cizeler. Allah tarafından verilip, yalnız peygamberlerin gösterebilecekleri büyük harika işler.
MU'CİZAT-I AHMEDİYE (A.S.M.): Hz. Muhammed'in (A.S.M.) mu'cizeleri. (Bak: Mu'cize)
MU'CİZAT-I SEB'A: Yedi meşhur mu'cize, yedi külli i'caz esasları.
TA'CİZÂT: (Ta'ciz. C.) Tacizler. Rahatsız etmeler, sıkıntı vermeler.
TA'RİZÂT: (Ta'riz. C.) Dokunaklı konuşmalar, sözle dokundurmalar, taş atmalar.
TA'VİZÂT: (Ta'viz. C.) Karşılık olarak verilen şeyler. Ödünç verilen para.
TECHİZÂT: (Techiz. C.) Donatım.
TECHİZÂT-I ASKERİYE: Askerî teçhizat, askerî donatım.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
İZA : Arabça kelimelerin başında kullanılırsa; birdenbire, bir de bakılır ki, gibi mânalara gelir. İsim cümlesinin evvelinde bulunur.
İZ (İZİN) : "Hem, vakt, yevm, hîn" gibi kelimelerden sonra ek olarak kullanılır. Meselâ: Hîneizin: O vakit ki. Yevmeizin: O gün ki, kelimelerinde olduğu gibi. * Mâzi fiillerinden evvel "iz" gelirse: İzküntü muallimen: Muallim olduğum zaman mânasına geliyor. (iz) Yazılmasa mânası, muallim idim olur.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...