Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÂİNAT-EFRUZ: | f. Kâinatı süsleyen, cihanı donatan. |
| İçerisinde 'KÂİNAT-EFRUZ' geçenler | |
| İçerisinde 'KÂİNAT-EFRUZ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÂİNAT-I NÂİME : | Uyuyan kâinat. |
| KÂİNAT : | Var edilen şeylerin hepsi. Yaratılanlar. Mevcudat. Âlemler. |
| KÂİN : | Olan. Var olan. Bulunan. Mevcut. |
| KAİB : | (C.: Kevâib) Tomurcuk memeli kız. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |