Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÂBBE: | Hüzünden ve gamdan dolayı, hali kötü ve kalbi kırık olmak. |
| KABBE: | Yağmur damlası. Gök gürlemesi. |
| İçerisinde 'KÂBBE' geçenler | |
| MUKABBEB: | (Kubbe. den) Kubbeli. |
| MUKABBEL: | (Kabl. dan) Öpülmüş, takbil edilmiş. |
| TEKABBEL: | "Kabul etsin" mânasında söylenir. |
| TEKABBELALLAH: | Allah kabul etsin (meâlinde duâ). |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KABB : | İnce belli olmak. * Gönlün eğlendiği gönül eğlencesi. * Makara ortasındaki ağaç. |
| KAB : | Çok eski devir silâhlarından olan yayın kabzası (tutacak yeri) ile köşesi arasındaki mesafe, her "yay" da "iki kab" olan miktar. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |