Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÂHİL: | Saçına ak düşmüş adam. Yaşlı, ihtiyar. Tembel. |
| KÂHİLANE: | f. Tembelce, tembelcesine, tembel olana yakışır surette. |
| İçerisinde 'KÂHİL' geçenler | |
| KÂHİLANE: | f. Tembelce, tembelcesine, tembel olana yakışır surette. |
| MEKAHİL: | (Mikhal, mikhel ve mükhüle. C.) Göze sürme çekecek âletler, miller. |
| MÜTEKÂHİL: | Tembel, üşengeç. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÂHİLANE : | f. Tembelce, tembelcesine, tembel olana yakışır surette. |
| KAHİF : | Şiddetli yağmur. |
| KÂH : | f. Saman. Saman çöpü. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |