Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÂMİL: | (Kemal. den) Bütün, tam, olgun, eksiksiz, kemalde olan, kusursuz. Kemal ve fazilet sâhibi. Resul-i Ekrem'in de (A.S.M.) bir vasfıdır. Yaşını başını almış, terbiyeli ve görgülü kimse. Âlim, bilgin kişi. Bir aruz kalıbı ismi.(Büyük görünme küçülürsün...Kâmillerde, büyüklük mikyasıdır küçüklük, Nâkıslarda küçüklük mizanıdır büyüklük. S.) |
| KÂMİL-İ UKALÂ: | Kemalde olan mükemmel akıl sâhibleri. Akılların kâmili. |
| KÂMİLEN: | Noksansız, eksiksiz olarak. Tam olarak. Kâmil olarak. Bütünü ile. Tamamen. |
| İçerisinde 'KÂMİL' geçenler | |
| DİYET-İ KÂMİLE: | Huk: Öldürülen şahsın nefsine bedel olarak, câniden veya ailesinden alınan tam diyet olup, miktarı öldürülen kişiye göre değişir. |
| İNSAN-I KÂMİL: | Güzel huy, ahlâk ve yüksek fazilet sahibi olan kimse. |
| KÂMİL-İ UKALÂ: | Kemalde olan mükemmel akıl sâhibleri. Akılların kâmili. |
| KÂMİLEN: | Noksansız, eksiksiz olarak. Tam olarak. Kâmil olarak. Bütünü ile. Tamamen. |
| MÜTEKÂMİL: | Kemâlli, olgun, tekâmül etmiş olan. |
| MÜTEKÂMİLÂNE: | f. Olgunluk ve kemâlât göstererek. Olgunlukla. |
| MÜTEKÂMİLÎN: | Tekâmül etmiş olanlar. Kâmil ve olgun kimseler. Allah'ın emrine uygun şekilde hareketi alışkanlık hâline getirmiş olanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÂMİL-İ UKALÂ : | Kemalde olan mükemmel akıl sâhibleri. Akılların kâmili. |
| KÂM : | f. İstek. Arzu. Maksad. Murad. Dilek. Lezzet. * Ağzın üstü. Damak. * Koyun, sığır ağılı. * Ağaç kilit. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |