Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÂMKÂRANE: | f. Mutlu olan bir kimseye yakışır şekilde, mutlulukla. |
| İçerisinde 'KÂMKÂRANE' geçenler | |
| İçerisinde 'KÂMKÂRANE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÂMKÂR : | f. İsteğine ulaşmış. Matlubunu elde etmiş. Hedef ve gayesine varmış. * Mutlu, bahtiyar, mes'ud. |
| KAMKAM : | (C.: Kumâkım) Ulu, şerif kimse. *İyi, keskin kılıç. * Büyük deniz. * Çok adet. * Saç dibine düşen yavşak. * Küçük kene. |
| KÂM : | f. İstek. Arzu. Maksad. Murad. Dilek. Lezzet. * Ağzın üstü. Damak. * Koyun, sığır ağılı. * Ağaç kilit. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |