Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÂSE-BEND: | f. Çatlamış, kırılmış. Kâse gibi şeyleri tamir eden kimse. |
| İçerisinde 'KÂSE-BEND' geçenler | |
| İçerisinde 'KÂSE-BEND' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÂSE-İ ÇEŞM : | Göz çukuru. |
| KÂSE : | f. Tas veya çanak. Kâse gibi olan çukurluk. * Başı kaplayan ve başın üstündeki kemik. |
| KAS' : | Bir şeye el ayası ile vurmak. * Gidermek. * Tahkir etmek, küçümsemek. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |