Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAVİ: | Sağlam, metin, zorlu, kuvvetli, güçlü. Varlıklı, zengin, sâlih, emin, mutemed. |
| KÂVÎ: | (Key. den) f. Yakan, yakıcı. Dağlayan. Demirci. |
| KAVİM: | (Bak: Kavm) |
| KAVİM: | Doğru, dik, ayakta. Dürüst. İsabetli. Boyu düzgün ve güzel. |
| KAVİSNAME: | f. Okçular ve okçuluk hakkında yazılan eser. |
| KÂVİŞ: | f. Eşme, kazma. |
| KÂVİŞGER: | f. Kazıcı, eşici, kazan. |
| KAVİYYEN: | Kuvvetle, kat'i olarak. Şüphesiz olarak. |
| KAVİYYEN ME'MUL: | Çok kuvvetle ümid edilen. |
| KÂVİYYET: | Yakıcılık, dağlayıcılık. |
| KAVİYY-ÜL BÜNYE: | Bünyesi sağlam olan. Sağlam vücutlu. |
| KAVİYY-ÜL İKTİDAR: | İktidarı kuvvetli. |
| İçerisinde 'KÂVÎ' geçenler | |
| AKAVİL: | (Bak: Ekavil) |
| BERAHİN-İ KAVİYYE: | Sağlam deliller, kuvvetli bürhanlar. |
| BÜNYAN-I KAVÎ: | Sağlam bina. |
| EDİLLE-İ KAVİYYE: | Sağlam deliller. |
| EKAVİL: | (Akvâl. C.) Kaviller, sözler. |
| EKAVİL-İ BÂTILA: | Bâtıl sözler, doğru olmayan sözler. |
| EKAVİL-İ KÂZİBE: | Uydurma ve yalan sözler. |
| FİRAŞ-I KAVÎ: | Fık: Evli kadının firaşı mânâsına gelir bir tabirdir. (Bununla bilâdavet neseb sabit olup, nefy ile neseb nefy olunmayıp, lâkin laan ile nefy olunur.) (O.T.D.S.) |
| GUDRUF-U HALKAVÎ: | Tıb: Kıkırdak halka. |
| HALKAVÎ: | Halka şeklinde. |
| HÂRİKAVÎ: | Harika cinsinden, harika gibi. |
| İ'TİMAD-I KAVÎ: | Sağlam itimad, kavi güveniş. |
| KAVİM: | (Bak: Kavm) |
| KAVİM: | Doğru, dik, ayakta. * Dürüst. * İsabetli. * Boyu düzgün ve güzel. |
| KAVİSNAME: | f. Okçular ve okçuluk hakkında yazılan eser. |
| KÂVİŞ: | f. Eşme, kazma. |
| KÂVİŞGER: | f. Kazıcı, eşici, kazan. |
| KAVİYYEN: | Kuvvetle, kat'i olarak. Şüphesiz olarak. |
| KAVİYYEN ME'MUL: | Çok kuvvetle ümid edilen. |
| KÂVİYYET: | Yakıcılık, dağlayıcılık. |
| KAVİYY-ÜL BÜNYE: | Bünyesi sağlam olan. Sağlam vücutlu. |
| KAVİYY-ÜL İKTİDAR: | İktidarı kuvvetli. |
| MAKAVİD: | (Mekud. C.) Yularlar. |
| MAKAVİL: | Sözler. Kaviller. Lisânlar. Diller. |
| MUKAVİM: | Sağlam. Dayanıklı. Mukavemet eden. Direnen. Karşı duran. |
| MUKAVİMÎN: | (Mukavim. C.) Karşı koyanlar, direnenler. |
| TAKAVİM: | (Takvim. C.) Takvimler. |
| TEKAVİM: | Takvimler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAVİM : | (Bak: Kavm) |
| KAV' : | (C.: Akvâ) Erkek dişiye aşmak. * Üstüne hurma ve buğday döktükleri düz yer. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |